Alle herinneringen, omgekeerd chronologisch gesorteerd
10 herinneringen per paginaGa naar personen lijst
Je bent niet ingelogged (login)
Ga naar personen lijst
Je bent niet ingelogged (login)
mijn Schoonvader
Verhaal nr: 194Een herinnering van Annie de Smit-Steijns aan Desiré de Smit
Toegevoegd op 2009-01-12 10:34:30
Woonachtig te Duivenhoek, gemeente Hontenisse (Z.Vl.)De zeedijk brak door en vervolgens de binnendijk alwaar hun wonig tegen gebouwd was. 8 mensen kwamen in totaal om waarvan mijn hele schoonfamilie bestaande uit vader, moeder, broer en zus van mijn man. Desiré had al pensioen en was werkzaam geweest in de landbouw. Het was een harde werker, zoals vroeger was alles handwerk. Vader is 69 jaar geworden. Na 3 dagen is hij teruggevonden om 16.00 uur namiddag.
Oma Jannetje
Verhaal nr: 193Een herinnering van Colinda Assink aan Jannetje Vervuren-Brandt
Toegevoegd op 2009-01-10 21:19:58
Ik weet er niets van natuurlijk maar weet van de verhalen dat mijn oma op 25 jarige leeftijd is omgekomen door de watersnood. Ze bleef die nacht bij haar moeder (mijn overgrootoma) Marie of Maria Brandt-Bolier overnachten omdat mijn opa het te slecht weer vond om haar naar huis te laten komen. Dat had ze beter wel kunnen doen dus maar het lot heeft anders bepaald jammer genoeg. Ze konden haar niet vinden en ze is 5 weken daarna in de prikkeldraad gevonden en pas toen begraven, afschuwelijk op zo'n jonge leeftijd. Maar we denken nog steeds aan haar. Dit is opgeschreven door haar kleindochter Colinda
Jannetje
Dit is mijn oma Jannetje
Mijn schoonbroer
Verhaal nr: 192Een herinnering van Annie de Smit-Steijns aan René Gerulphus de Smit
Toegevoegd op 2009-01-10 14:46:39
Rene was de oudste broer van mijn man Wies, hij was een sterke kerel van 1,98 meter lang en 92 kilo. Hij was in de kracht van zijn leven. Hij werkte bij boeren en erg veel met paarden zoals ploegen e.d.. Hij heeft nog geholpen om de coupure in de binnendijk te dichten, hetgeen hen misschien fataal is geworden. Daardoor kwam hij te laat om zijn familie te waarschuwen. Rene is 38 jaar geworden en op 3 februari om 12.00 uur teruggevonden. Van dit drama is mijn man nooit meer de oude geworden. Om zoiets mee te maken is voor niemand te verwerken. ERG, HEEL ERG.
Mijn Schoonmoeder
Verhaal nr: 191Een herinnering van Annie de Smit-Steijns aan Louisa de Smit-Maas
Toegevoegd op 2009-01-10 14:46:27
Moeder heeft van jongsafaan hard gewerkt, vooral bij boerengezinnen, die erg veeleisend waren. Later heeft ze erg goed voor haar gezin gezorgd, een echte moeder, met veel liefde en plezier zorgde ze voor iedereen. Moeder is 67 jaar geworden en pas 13 dagen na de ramp teruggevonden.
mijn Schoonzusje
Verhaal nr: 190Een herinnering van Annie de Smit-Steijns aan Agnes Maria de Smit
Toegevoegd op 2009-01-10 14:45:47
Agnes was kraamverpleegster en daardoor veel van huis. Ook bij gezinnen in West-Zeeuws Vlaanderen heeft ze gekraamd. Het rampzalige weekend was ze thuis om het 40-jarig huwelijk van haar ouders mee te vieren, samen met haar vriend die in Dongen woonde, Toon Kops. Wonder boven wonder is die gered. Agnes is slechts 25 jaar geworden en pas op 18 februari teruggevonden. Ze is samen met haar broer en beide ouders begraven in een familiegraf te Kloosterzande.
Opa
Verhaal nr: 189Een herinnering van jolanda wesdorp aan Pieter Wesdorp
Toegevoegd op 2009-01-09 17:00:52
Ik heb mijn opa niet gekend. Ik ben in 1973 geboren. Pieter is de vader van mijn vader. Mijn pa kan mooie verhalen vertellen over zijn ouders. Er zijn wat foto's gespaard gebleven van het water, 2 om precies te zijn. Ik vind het heel jammer dat ik ze niet gekend heb, maar ik heb toch een soort band met hen.
Jacomina Jannetje Wandel Nederhand
Verhaal nr: 188Een herinnering van Miep van Riessen aan Jacomina Jannetje Wandel-Nederhand
Toegevoegd op 2009-01-09 17:00:46
Ik heb Jacomina Jannetje Wandel Nederhand niet gekend. Het was de grootmoeder van mijn ex echtgenoot en de moeder van mijn schoonvader Marinus Wandel. Van hem ken ik de verhalen. Hij heeft er ook een boekje over geschreven. Als kind, ik was negen, heb ik de ramp van verre meebeleefd. De nacht van de storm herinner ik me heel goed. Later kwamen er evacueetjes op school. De School met den Bijbel in Jutphaas. De kinderen hoestten erg en juffrouw Terlauw raakte daardoor erg geïrriteerd wat ik toen heel erg vond. Toen ik getrouwd was met Nico Wandel merkte ik dat hij in paniek raakte als het erg waaide. Ik was al heel lang van plan iets met de ramp te doen. Ik ben kunstenares. Tijdens de herdenking in 2003 kreeg ik een idee. Ik ben nu al sinds die tijd bezig aan een groot werk waar alle namen van de slachtoffers in voorkomen. Ik heb de eilanden geschilderd en daarop alle 1836 namen aangebracht. Die namen breng ik aan met garens. Alle namen zijn al diverse keren door mijn handen gegaan en zijn zo voor mij gaan leven. Bij elke naam maak ik mij een voorstelling van wat er gebeurd is. Het is een opdracht die ik mezelf gegeven heb. Het heeft geen commercieel doel. Ik moet dit gewoon maken en het zal nog jaren duren voor het klaar is. Ik hoop dat ik de tijd zal krijgen om dit te volbrengen. Wat ik belangrijk vind is dat de nabestaanden weten dat ik hiermee bezig ben. Miep van Riessen. De Tuinen 16 Schagen. tel.0224-213902 site www.illusie.com/miepvanriessen
Ferdinandus Rijkse
Verhaal nr: 187Een herinnering van H v Cruninghe aan Ferdinandus Rijkse
Toegevoegd op 2009-01-09 16:43:36
Ferdinandus Rijkse, geboren 23/01/1936 te 's-Heer Arendskerke. De familie Rijkse bewoonde café Veldzicht aan de Grintweg te Kruiningen.
fam. Rijkse Grintweg 5 (thans Hogenakkerweg
Café Veldzicht gezien vanuit de polder ca. 1942, bron: C.Komejan / I.M. van Loo
Oma Klasina Rentier
Verhaal nr: 186Een herinnering van Klasina aan de Wiel-Rentier aan Klasina Rentier-Kloote
Toegevoegd op 2009-01-09 16:43:09
Mijn oma Klasina, waar ik naar vernoemd ben, waar ik verhalen over heb mogen horen en lezen, maar die ik op deze aarde nooit zal kunnen ontmoeten. Ik ben dankbaar dat we door Jezus eeuwig mogen leven en elkaar eens mogen zien. Hij zal alle tranen van onze ogen afwissen.
Zusje
Verhaal nr: 185Een herinnering van Klasina aan de Wiel-Rentier aan Jacoba Maria Rentier
Toegevoegd op 2009-01-09 16:42:47
Jacoba Maria was het jongste zusje van mijn vader. Zij leek heel veel op onze jongste dochter Myrthe toen ze 3 jaar was, de leeftijd waarop Jacoba is verdronken. Dat riep voor mijn vader en zijn zus veel herinneringen op als ze Myrthe zagen. We zijn dankbaar dat ze elkaar eens bij Jezus mogen ontmoeten, waar geen pijn en verdriet meer zal zijn.