Alle herinneringen, omgekeerd chronologisch gesorteerd
10 herinneringen per paginaGa naar personen lijst
Je bent niet ingelogged (login)
Ga naar personen lijst
Je bent niet ingelogged (login)
Stoffelina Doortje Westerweel-van Boven
Verhaal nr: 316Een herinnering van Kees van Boven aan Stoffelina Doortje Westerweel-van Boven
Toegevoegd op 2009-01-27 17:28:29
Stoffelina (Lina) was mijn tante en we woonden allen aan de Torendijk te Kortgene. Tanta Lina en ome Willem hadden een dochter Maatje, gehuwd geweest met Willem van Sluis eveneens uit Kortgene. Tante Lina is dagen later terug gevonden in de tuin van haar broer, mijn oom, Adriaan van Boven, die aan de andere kant van de dijk woonde.
Adrianus Zwarts
Verhaal nr: 315Een herinnering van H. van Cruninghe aan Adrianus Zwarts
Toegevoegd op 2009-01-27 17:28:17
Adrianus Zwarts, dienstplichtig soldaat afkomstig uit Delft, overleden in de omgeving van Klundert (NB) op 1 februari 1953
Neefje
Verhaal nr: 314Een herinnering van Mina Verton-Kooijman aan Leendert Jozias Kooijman
Toegevoegd op 2009-01-27 17:27:21
Leentje was een neef van mij. Hij zou met de huishoudster achterop komen om samen met ons te schuilen voor het water. Ome Jan bleef maar kijken of Leen er al aan kwam. Maar helaas is hij nooit aangekomen.
Oom
Verhaal nr: 313Een herinnering van Piet Hendrikse aan Jacob Hendrikse
Toegevoegd op 2009-01-27 17:25:18
Jacob Hendrikse was mijn oom, een broer van mijn vader. Hij had net als zijn broers een boerderij. Samen met zijn 3 jonge kinderen en vrouw woonde hij in Oosterland. Helaas zijn ze alle vijf verdronken toen het water kwam. Ik zag mijn oom veel. We waren een hechte familie, allemaal boer. Samen deelden we machines voor op het land met elkaar.
Verhaal nr: 312
Een herinnering van Nelleke Verboom aan Sara van Mourik
Toegevoegd op 2009-01-27 10:21:19
Met Saartje speelde ik altijd na schooltijd. Maar als ze thuis kwam, moest ze altijd eerst een paar ‘naadjes breien’. Van haar moeder moest ze altijd eerst wat werken en dat was vaak breien, en dan pas spelen.
Klas van Saartje
Saartje is het blonde meisje voorste rij in het midden, ( de achtste van Rechts)
Een herinnering van Nelleke Verboom aan Sara van Mourik
Toegevoegd op 2009-01-27 10:21:19
Met Saartje speelde ik altijd na schooltijd. Maar als ze thuis kwam, moest ze altijd eerst een paar ‘naadjes breien’. Van haar moeder moest ze altijd eerst wat werken en dat was vaak breien, en dan pas spelen.
Klas van Saartje
Saartje is het blonde meisje voorste rij in het midden, ( de achtste van Rechts)
Dirk Balkenende
Verhaal nr: 311Een herinnering van H v Cruninghe aan Dirk Balkenende
Toegevoegd op 2009-01-27 09:03:40
Gon van Kampen
Verhaal nr: 310Een herinnering van gerard van kampen aan Algonda Helena van Kampen
Toegevoegd op 2009-01-26 23:48:53
Algonda (roepnaam Gon) is ook veel te jong bij ons weg genomen door het niets ontziende geweld van het water. Amper twintig en nog zoveel verwachtingen van het leven, helaas het heeft zo moeten zijn, maar had eigenlijk niet mogen gebeuren. In mijn beleving herinner ik mij Gon ook als een toffe zus die er echt mocht wezen, verder weet ik het ook niet meer, het is nu alweer 56 jaar geleden.
Veel te jong
Verhaal nr: 309Een herinnering van gerard van kampen aan Marinus Wilhelmus Maria van Kampen
Toegevoegd op 2009-01-26 23:48:09
Rinus was mijn jongste broertje, hij zat tijdens de ramp nog op de lagere school. Rinus was een leuke jonge knul. Verder kan ik mij niet echt iets bijzonders van hem herinneren, hij was ook nog zo jong, we hebben niet de tijd gekregen om leuk met mekaar op te groeien, helaas het heeft zo moeten zijn. Gerard.
Waarom
Verhaal nr: 308Een herinnering van gerard van kampen aan Johanna van Kampen
Toegevoegd op 2009-01-26 23:48:01
Johanna was voor de ramp degene die hoofdzakelijk het huishouden bij ons deed, het was waarachtig geen gemakkelijke job. Een groot huishouden, en in die tijd geen moderne wasmachine maar het pure handwerk, strijken met ijzers warm gemaakt op de kachel en ga zo maar door. Johanna verdiend echt alle waardering en wat mij betreft eentje met stip. Jammer dat ze zo jong het leven heeft moeten laten. In stilte denk ik nog vaak aan de tijd van voor de ramp, we hadden eigenlijk niets maar kwamen eigenlijk ook niets te kort, het had misschien zo mooi kunnen worden maar helaas. Gerard.
Helena van Kampen
Verhaal nr: 307Een herinnering van gerard van kampen aan Helena van Kampen
Toegevoegd op 2009-01-26 23:47:51
Helena was nog geen achttien en ook zij moest het afleggen tegen het enorme geweld van het water. Een heel leven had deze nog zo jonge vrolijke meid te gaan, maar helaas het is anders verlopen. Veel weet ik mij eigenlijk niet echt te herinneren hoe zij werkelijk was, doch in mijn beleving was mijn jongste zus een vrolijke hartelijke levenslustige toffe meid.
