Alle herinneringen, omgekeerd chronologisch gesorteerd
10 herinneringen per paginaGa naar personen lijst
Je bent niet ingelogged (login)
Ga naar personen lijst
Je bent niet ingelogged (login)
Nichtje
Verhaal nr: 234Een herinnering van Mina Verton-Kooyman aan Neeltje Stoutjesdijk-de Reus
Toegevoegd op 2009-01-20 12:45:44
Neeltje de Reus, geboren 1912 in Nieuwerkerk. Eerste man: Bram Goudswaard, afkomstig uit Oosterland. Ze woonde aan de Ooststraat in een groot dubbel huis van haar grootouders en die heeft ze verzorgd. Al vroeg werd ze weduwe en moest de kost verdienen voor haar en haar twee kinderen. Twee jaar voor de ramp hertrouwde ze met Arjaan Stoutjesdijk. Samen met haar dochtertje Willie is ze verdronken bij het instorten van het huis.
Nog steeds vermist
Verhaal nr: 233Een herinnering van Pie Dorst-de Reus aan Maria Wilhelmina de Reus-Capelle
Toegevoegd op 2009-01-20 12:45:33
Maria Wilhelmina Capelle was gehuwd met Willem de Reus en hebben gewoond in de Sluisweg 392 bij Nieuwerkerk. Ze hadden samen 7 kinderen en hebben een heel zwaar leven gehad; een bedrijfje opgebouwd, de crisis doorstaan. Vaak was ze overspannen, toen kwam de oorlog, het land onder water en evacueren. In 1951 is haar man overleden, daarna in 1953 de grote watersnood. Toen was er nog 1 zoon thuis, wat hun beiden fataal is geworden. Alles is ingestort, samen zijn ze op een vlot weggedreven en hebben het niet overleefd, en is nog steeds vermist. Ze is 67 jaar geworden
Waterrat
Verhaal nr: 232Een herinnering van Wim Bolijn aan Leendert Paulus Bolijn
Toegevoegd op 2009-01-20 11:21:56
Hij was een echte waterrat. Opa en opoe woonden in Vianen, bij de Oosterschelde. Op de fiets gingen we daar in de zomer naar toe, daar konden we ons omkleden. Hij was een van de beste… zo lang mogelijk onder water blijven en dan zichzelf onder water insmeren met modder.
Herinnering van zoon.
Verhaal nr: 231Een herinnering van Stoffel Van Mourik aan Wilhelmina van Mourik-van der Wekken
Toegevoegd op 2009-01-19 16:43:38
Mijn moeder was een voor ieder behulpzaam en ook dienstbaar persoon, zij trad heel weinig op de voorgrond. Vooral voor haar man en kinderen stond zij altijd gereed. Haar eerste taak was altijd het huishouden. Maar voor bezigheden in het landbouwbedrijf was ze ook altijd disponibel, en daar werd wel eens te gemakkelijk en daardoor ook teveel gebruik van gemaakt. Vanaf haar jeugd was de godsdienst een belangrijk gegeven in haar leven. Hierdoor blijft het moeilijk het geloof in God en het al of niet gered zijn tijdens de watersnood met elkaar in verband te brengen. Mijn moeder was met haar dochters bij haar broer (gezin van 6 personen ) in huis. Het is vanzelfsprekend dat deze groep van negen personen bij elkaar tijdens deze angstige periode tot hun God om hulp gebeden zal hebben. Dat er dan ondanks hun hulpgeroep geen overlevenden vanuit dat huis meer zijn, vinden wij des te opmerkelijker.
Jacoba Verschuure
Verhaal nr: 230Een herinnering van H. van Cruninghe aan Jacoba Verschuure
Toegevoegd op 2009-01-19 16:42:21
Jacoba Verschuure
Boerderij rond 1930
Verhaal nr: 229Een herinnering van Neeltje Martina Maria Benningshof aan Neeltje Martina de Vin-Cashoek
Toegevoegd op 2009-01-19 16:41:28
"Den Bommel. Het gedeelde dorp - watersnoodramp 1953"
Verhaal nr: 228Een herinnering van M. Bakelaar aan Leendert Brijs
Toegevoegd op 2009-01-19 16:38:04
Leendert Brijs is geboren 16-10-1918 te Den Bommel. Voor de ramp woonde hij samen met zijn ouders en twee broers. Hij was ongehuwd. In de rampnacht is hij, met nog meer bewoners aan de Molendijk, gaan vluchten voor het water. Aan het eind van de Molendijk zijn ze overvallen door een vloedgolf. Met hem zijn nog 6 mensen verdronken.
Jan Adriaan Brandwijk
Verhaal nr: 227Een herinnering van Monique Brouwer-de Leeuw aan Jan Adriaan Brandwijk
Toegevoegd op 2009-01-19 16:37:36
Jan Brandwijk ging in het holst van de nacht zijn vee evacueren in de overstroomde Alblasserwaard. Hij werd daarbij geholpen door zijn zwager Gijsbertus Vuijk Noorland. Samen reden ze mee in de cabine van een vrachtwagen. Ergens in de buurt van Brandwijk / Alblasserwaard moest de vrachtwagen aan de linkerzijde van een dijk gaan rijden om kuilen zo veel mogelijk te ontwijken. De vrachtwagen is vervolgens te water geraakt en gekanteld. Zowel Jan als zijn zwager Gijsbertus Vuijk Noorland zijn hierbij verdronken omdat ze klem kwamen te zitten in de cabine. 2 zoons van Jan die achterop de vrachtwagen meereden zagen kans de chauffeur te bevrijden. Jan Adriaan Brandwijk en zijn zwager Gijsbertus Vuijk Noorland zijn beiden op vrijdag 6 februari 1953 op de algemene begraafplaats in Groot Ammers begraven. Jan Adriaan Brandwijk is later in zijn woonplaats Molenaarsgraaf herbegraven. Gijsbertus Vuijk Noorland (zie aldaar) is om onduidelijke redenen nooit opgenomen geweest op de officiële door het Nederlands Rode Kruis vanaf begin februari 1953 bijgehouden "lijst van slachtoffers van de watersnoodramp 1953". Zijn nabestaanden (kinderen en kleinkinderen) hebben in 2008 het nodige gedaan en bewijs aangeleverd dat hun vader en opa tijdens het verrichten van hulp tijdens de watersnood van 1953 is verdronken en dus als rampslachtoffer geregistreerd behoort te staan.
Rouwadvertentie Jan Adriaan Brandwijk
Hubregtje Catharina Boone
Verhaal nr: 226Een herinnering van J.L. Lodiers-Blok aan Hubregtje Catharina Boone
Toegevoegd op 2009-01-19 16:37:17
Boerderij van Laurus Boone aan de Polderweg No 10 te Kruiningen. Hier is Hubregtje Catharina Boone (geboren 03/09/1944 te Kruiningen) samen met haar moeder Helena Adriana Zuijdweg, (geboren 27/11/1902 te Yerseke) verdonken. Volgens de overlevering was Laurus Boone in de rampnacht even naar een naburige boerderij om te gaan zeggen dat de dijken op doorbreken stonden. Dit is zeer snel daarop ook gebeurd en zijn gehele boerderij stortte in en kwam aan zijn ogen voorbij drijven, inclusief vrouw en kind. Bron: collectie C. Komejan / I.M. van Loo
Adriana Pieternella Lena Barentsen
Verhaal nr: 225Een herinnering van Josine M. van der Valk-Quist aan Adriana Pieternella Lena Barentsen
Toegevoegd op 2009-01-19 16:37:08
Tante Adrie was de dochter van Willem Barentsen. Zij was kleuterleidster. Ook haar heb ik als klein kind wel eens in Gouda ontmoet als zij met haar vader bij mijn grootmoeder in Gouda op bezoek kwam. Willem Barentsen was de broer van mijn oma. Ik herinner mij tante Adrie als een heel lieve vrouw met een warme belangstelling voor kleine kinderen, dus ook voor mij. In de rampnacht zat zij op de zolder van het huis van haar vader, samen met haar schoonzuster Jo Barentsen-Rooze. Daar hadden zij veiligheid gezocht. Toen later de reddingboot kwam en (oud-)oom Willem uit het zolderraam wilde klimmen, kwam hij klem te zitten. Mijn tantes konden er niet meer uit. Toen het huis instortte, kwam ook mijn tante om het leven. Een oud-leerling van haar vertelde dat hij haar stoffelijk overschot later tijdens het bergen van kadavers tussen de landbouwmachines heeft gevonden. Het had hem erg aangegrepen. Dat doet het mij ook na zovele jaren.